ระบบทุนนิยมดีจริงหรือ

ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าโลกมนุษย์เราปัจจุบันนี้เป็นระบบทุนนิยม องค์ประกอบเศรษฐกิจต่างๆไม่ว่าจะเป็นประเทศมหาอำนาจอย่าง จีน อเมริกา หรืออดีตสหภาพโซเวียต ก็คือระบบทุนนิยม

นับตั้งแต่สิ้นสุดระบบฟิวดัล (ศักดินาเหนือรัฐได้รับการพัฒนาเรื่อยมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 18 ด้วยการปฏิวัติอุตสาหกรรม ลัทธิจักรวรรดินิยม หรือแม้กระทั่งสงครามเย็น ล้วนเป็นหนึ่งในปัจจัยที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนารวมทั้งขยายแนวความคิดออกเป็นวงกว้าง
ต้นสายปลายเหตุอีกส่วนหนึ่งส่วนใดที่ทำให้ระบบทุนนิยมได้รับการพัฒนาพร้อมกันไปกับเกมการเมืองโลกโน่นเป็น กระแสแนวความคิดแบบเสรีนิยม ที่มาพร้อมพร้อมกันกับระบอบประชาธิปไตยแบบทางอ้อม ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งทำให้ระบบทุนนิยมได้รับความนิยมเป็นอย่างมากในฐานะเครื่องมือที่จะพาชาติมุ่งสู่ความร่ำรวย และ เจริญรุ่งเรือง
ระบบทุนนิยมในด้านขององค์ประกอบระดับประเทศมีอยู่หลายระดับไม่ว่าจะเป็น ระบบทุนนิยมแบบไม่มีการคั่นแซงของเมือง ระบบทุนนิยมผลประโยชน์ หรือระบบทุนนิยมโดยเมือง แต่ละส่วนจะพึ่งพิงตลาดแตกต่าง ตลาดจะเสรีมากมายน้อยเท่าใดขึ้นกับการกำหนดหลักการ
แล้วระบบทุนนิยมส่งผลดีกับโลกนี้ใช่หรือ หรือบรรทัดฐานคุณความดีนี้มีขึ้นเพื่อมนุษย์ แล้วมันดีต่อมนุษย์ใช่หรือ นักเขียนจะทดลองพาคนอ่านทำความเข้าใจในอีกประเด็นของระบบทุนนิยม อย่างที่คนเขียนชี้แจงไปว่า ระบบทุนนิยมนั้นเกิดขึ้นได้ไพเราะเพราะพริ้งมีคนสารภาพรวมทั้งอยาก ด้วยเหตุว่าค่าที่เกิดขึ้นจากเงินที่ใช้แลกนั้นทรงอานุภาพมากมาย รวมทั้งสามารถทำให้มนุษย์เรานั้นได้โอกาสเข้าถึงทรัพยาการต่างๆได้มากกว่าผู้ที่ไม่มีความสามารถสำหรับในการหารายได้ ด้วยแนวความคิดแบบลัทธิเสรีนิยมนั่นเองที่พึ่งพิงพาคุณธรรมของมนุษยนิยมเป็นบรรทัดฐานสำหรับในการชิงชัย เนืองด้วยเหล่าลัทธิเสรีนิยมนี้เองที่ใช้ข้อตกลงของความเป็นเฉพาะตนกระโจนลงมาสู่ตลาดชิงชัยกันด้วยสมรรถนะสำหรับในการรวบรวมทุน มือผู้ใดกันยาวก็สาวได้สาวเอา แม้กระนั้นผลพวงที่ตามมาจากการแข่งขันชิงชัยในตลาดเสรีโน่นเป็นความแตกต่างของระบบ ตัวอย่างเช่น นาย เป็นคนยากจน ส่วนนาย เป็นคนมั่งมี นาย ขาดเงินที่จะส่งลูกเข้าห้องเรียนโรงเรียนที่เป็นของเอกชน แม้กระนั้นนาย มีเงินสามารถส่งลูกเข้าห้องเรียนได้ โน่นก็บอกให้เห็นแล้วว่า การมีทุนนั้นนับเป็นการถ่างช่องว่างทางด้านสังคมให้มากเพิ่มขึ้นกว่าเดิมได้ ซึ่งแน่ๆ หากใช้คุณธรรมแบบเฉพาะผู้เดียว (เป็นเยี่ยมในคุณธรรมแบบมนุษยนิยมด้วยเหมือนกันนาย ก็ไม่ผิด เนื่องจากว่าเขาหารายได้มาจากการแข่งขันชิงชัยในตลาด แต่ว่าปัญหามันกำเนิดตรงที่ระบบทุนนิยมไม่มีช่องว่างสำหรับการเข้าถึงจังหวะสำหรับผู้ที่ไม่มีสมรรถนะสำหรับในการรวบรวมทุนดังเช่นว่าคนอย่างนาย A
แล้วสิ่งสำคัญที่ทำให้มนุษย์เราเข้าถึงช่องทางสำหรับการครองทรัพยาการนั่นเป็นการเรียนรู้ แม้กระนั้นระบบทุนนิยมกลับถ่างช่องว่างในส่วนนี้ให้ห่างออกไปโดยระบุความกว้างของความแตกต่างนี้ด้วยการแข่งขันชิงชัยของคนเราร่วมกันเอง อย่าว่าแต่ว่าแข่งในระบบทุนนิยมเลย แม้กระทั้งจังหวะสำหรับในการเป็นมนุษย์ของนาย ก็บางครั้งก็อาจจะไม่เหลือเลยด้วย

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*